Foto’s door Kurt van der Elst.
In "COCK" draait het allemaal om John, gespeeld door Daniel Cornelissen. Wanneer John een pauze neemt in zijn relatie met zijn vriend, gebeurt er iets verrassends: hij ontmoet de vrouw van zijn dromen. Dit zet hem in een verwarrende situatie vol schuldgevoelens en twijfels over zijn eigen seksualiteit. De voorstelling volgt John terwijl hij openhartig tussen twee werelden laveert. Maar hoe kies je voor een ander als je even niet meer weet wie je zelf bent?
Voor het eerst in Nederland op de planken: deze prijswinnende voorstelling, een meesterwerk van Mike Bartlett, geregisseerd door één van mijn favoriete regisseurs Char Li Chung en gebracht door Theater Oostpool. Deze productie weet met glans te schitteren dankzij een sublieme cast en een bijzonder grote kubus.
In het hart van COCK staat de ongelofelijk getalenteerde Daniel Cornelissen als 'John'. Zijn vertolking raakt diep en is een ware emotionele achtbaan voor het publiek. Cornelissen weet moeiteloos te schakelen tussen verschillende lagen van emoties, waardoor het publiek continu wordt meegesleept in zijn innerlijke strijd. Het is bijna onmogelijk om onverschillig te blijven: je houdt van hem, je hebt een afkeer, je ergert je, en dan weer laat hij je lachen. Het is een voortdurende wisselwerking die het personage van John uitermate intrigerend maakt.
Sander Plukaard, die indruk maakt als tegenspeler, draagt in grote mate bij aan de dynamiek van de voorstelling. De chemie tussen Cornelissen en Plukaard spat van het podium af, waardoor het publiek direct gelooft in de gecompliceerde relatie die wordt uitgespeeld. Vanaf het begin voel je de spanning en de complexiteit van de situatie, wat bijdraagt aan de geloofwaardigheid van het toneelstuk als relatiedrama.
Het decor, een imposante draaiende kubus, is een kunstwerk op zich. De kubus creëert twee afzonderlijke ruimtes met enkel een bescheiden bankje om de acteurs wat ademruimte te geven. Hier komt de regie van Char Li Chung naar voren, waarbij de acteurs volledig op hun spel vertrouwen. De uitdaging is groot, maar de beloning is des te indrukwekkender.
Joy Delima speelt ‘de vrouw’ die John ontmoet. Wat begint als een oprechte en schattige ontmoeting ontwikkelt zich tot een intrigerend spel van emoties. De vraag rijst of John werkelijk verlangt naar deze nieuwe connectie, of dat het een vorm van machtsuitoefening is van Joy, een strijd om hem niet te verliezen.
De spanning in "COCK" bereikt een hoogtepunt wanneer de vader van John, meesterlijk vertolkt door Peter Blok, zich in de strijd mengt. Zonder te veel te verklappen over waar en wanneer dit gebeurt, voegt Blok's personage nog een extra laag van complexiteit toe aan het al intrigerende verhaal. Precies op het moment dat je denkt dat het stuk niet dynamischer kan worden, mengt zich nog een krachtige stem in deze wirwar van meningen en emoties.
Opvallend zijn de grote spiegels aan de zijkanten van de kubus, die het publiek dwingen zichzelf onder ogen te zien wanneer de kubus draait. Deze subtiele, maar krachtige regiekeuze komt vooral tot zijn recht tijdens een sensuele scène. Hoewel het publiek de daad niet ziet, voelt men de spanning in de zaal stijgen, terwijl de spiegels het ongemak en de lachsalvo's weerspiegelen.
In COCK worden belangrijke thema's als liefde, identiteit en seksualiteit op een scherpe en humoristische wijze verkend. Het verhaal is niet alleen relevant, maar wordt ook meesterlijk verteld door Theater Oostpool. Deze voorstelling is een krachtig pleidooi voor het blijven vertellen van diverse en uitdagende verhalen op het podium. Als ze zo meeslepend worden gebracht als hier, is dat des te beter. COCK is een must-see die je diep raakt en nog lang in je gedachten blijft hangen.
Meer informatie over COCK, de podcast luisteren of de speellijst zien? Dat kan allemaal op de website van Theater Oostpool.
