Een gedurfde reis in de voetsporen van "De Man van La Mancha," maar met gemengde gevoelens
"De Man van La Mancha" brengt het tijdloze verhaal van de idealist Don Quichot tot leven, geïnspireerd op het beroemde boek van Miguel de Cervantes. Dit literaire werk, een van de grote meesterwerken uit de wereldliteratuur, speelt zich af in het Sevilla van de 16e eeuw, waar de genadeloze Inquisitie heerst.
Foto’s door Bart Grietens
Het verhaal begint wanneer de dichter Cervantes, samen met zijn medewerker, in de kerker wordt gegooid tussen armlastige gevangenen. Als nieuwkomers worden ze veroordeeld tot het inleveren van al hun bezittingen. Als vorm van verdediging besluit Cervantes het verhaal van Don Quichot tot leven te brengen. Don Quichot, een edelman die te veel ridderromans heeft gelezen, trekt eropuit vergezeld van zijn buurman Sancho Panza om grootse daden te verrichten.
De hernieuwde vertelling van "De Man van La Mancha" in Nederland is zonder twijfel een gewaagde en lovenswaardige onderneming. Het rijke en diepgaande verhaal, dat zijn wortels heeft in het meesterwerk van Miguel de Cervantes, heeft door de jaren heen verschillende interpretaties gekend, waaronder onvergetelijke bijdragen van iconen zoals Ramses Shaffy. De verwachtingen waren hooggespannen toen ik de zaal betrad, gevoed door mijn eerdere ervaringen met het betoverende ballet dat dit verhaal eerder tot leven bracht en wat ik zag bij Het Nationale Ballet.
De toevoeging van flamenco-invloeden aan deze eigentijdse enscenering voegde zeker een intrigerend element toe aan het bekende verhaal. Het ritme van de flamenco, dat als het kloppende hart van de voorstelling fungeert, transformeert de middeleeuwse kerker tot een levendig schouwspel waar verhalen verteld worden en muziek wordt gemaakt. Deze benadering geeft het verhaal een nieuwe en verfrissende dynamiek.
Het creatieve team, onder de bezielende leiding van regisseur Ruut Weissman, heeft een indrukwekkende cast samengesteld. Huub van der Lubbe als Cervantes/Don Quichot, Lucretia van der Vloot als Aldonza/Dulcinea, en Dragan Bakema als Sancho Panza brengen de personages tot leven met overtuigende vertolkingen. De muzikale begeleiding, onder leiding van Armand Dusault, creëert een prachtige soundscape die het publiek meeneemt op de emotionele reis van het verhaal. Het lichtontwerp van Marc Heinz draagt bij aan de visuele pracht en brengt de verschillende scènes tot leven.
Desondanks verliet ik de zaal met gemengde gevoelens. Ondanks de prachtige lichteffecten, genietbare dans en uitmuntende muzikale uitvoeringen, leek het geheel niet volledig samen te smelten tot een harmonieus geheel. Het was alsof de afzonderlijke ingrediënten van het recept geweldig waren, maar het uiteindelijke gerecht miste de beoogde samenhang.
Mijn verwachtingen waren mogelijk te hoog gespannen, en wellicht waren mijn herinneringen aan het betoverende ballet te sterk. Ik had gehoopt op een voorstelling die niet alleen eer betuigt aan de rijke geschiedenis van "De Man van La Mancha" maar ook nieuwe betekenis toevoegt aan dit tijdloze verhaal. Niettemin, voor liefhebbers van flamenco, muziek en dans, biedt deze voorstelling nog steeds een boeiende en unieke ervaring. Terwijl ik de zaal verliet met een mengeling van teleurstelling en bewondering, kon ik niet anders dan erkennen dat het opnieuw vertellen van zo'n geliefd verhaal altijd een uitdaging is, en deze productie verdient lof voor de gedurfde poging.
Meer weten over De Man van la Mancha of zelf je mening vormen na een bezoekje van deze voorstelling? Informatie vind je op de website van de musical.
In Pillion, het speelfilmdebuut van Harry Lighton, ontstaat een intense relatie tussen de verlegen Colin (Harry Melling) en de dominante biker Ray (Alexander Skarsgård). De film onderzoekt de dunne lijn tussen liefde, macht en afhankelijkheid binnen een BDSM-relatie. Technisch sterk en intrigerend, maar ook ongemakkelijk: Pillion laat je als kijker voortdurend twijfelen wat je precies ziet.
The Devil Wears Prada de musical in het Dominion Theatre in Londen is een stijlvolle, energieke West End-productie met Vanessa Williams als Miranda Priestly. Sterke cast, indrukwekkend decor en herkenbare filmquotes maken het een glamoureuze avond uit. De muziek van Elton John wisselt in impact, maar het geheel blijft vermakelijk en visueel overtuigend.
The Opera Circus van OPERA2DAY en de Nederlandse Bachvereniging mixt Händel met hedendaags circus tot een visueel rijk barokspektakel. Het verhaal is dun, maar de vorm overtuigt: grote pruiken, oude theatertrucs, sterke zang en energieke orkestklank. Een speelse ode aan de overdaad van de barok – vooral een feest voor oog en oor.
Willem van Oranje is een technisch indrukwekkende spektakelmusical in het Prinsentheater Delft, met draaiende tribune, projecties en scènes met water die echt overrompelen. Inhoudelijk blijft het verhaal vaak te uitleggerig en duurt de opbouw lang, waardoor emotie en spanningslijn niet altijd landen. Vooral de tweede helft heeft meer vaart en sterke rollen.
Plien & Bianca bewijzen in Harrekidee! in het DeLaMar opnieuw waarom ze tot de top van het Nederlandse cabaret behoren. Met razendsnelle kostuumwissels, herkenbare antihelden en humor vol mededogen leveren ze een avond topentertainment. Waarom deze revue zo goed werkt? Lees mijn volledige recensie.
Blind Walls Film Fest 2026 (Breda) is het enige filmfestival ter wereld dat zich volledig richt op street art en graffiti. Films en panels laten zien hoe kunst in de openbare ruimte draait om zichtbaarheid, ruimte en macht. In deze blog lees je mijn persoonlijke aanraders.
In becoming god onderzoekt Melyn Chow haar verboden spirituele erfgoed via live muziek, ritueel en beweging. De voorstelling is intuïtief en lichamelijk, met een DIY-spirituele energie die schuurt en intrigeert. Niet alles landt even helder, maar het werk is urgent, queer en belangrijk binnen de Nederlandse podiumkunsten.
Foxtrot is terug in het theater en bewijst na bijna vijftig jaar nog verrassend actueel te zijn. Tegen een kleurrijke revuesetting ontvouwt zich een verhaal over homoseksualiteit, abortus en de dreiging van oorlog. Licht, geestig en gelaagd, een musicalklassieker die niet alleen vermaakt, maar ook blijft schrijnen.
In Tick, tick... Boom! schittert Milan van Waardenburg als Jon, een jonge componist op de rand van dertig. Deze intieme musical in De Landing is scherp, muzikaal en verrassend geestig, met sterke rollen van Liss Walravens en Paul Morris. Een rake voorstelling over dromen, twijfel en het verstrijken van tijd – klein, maar indrukwekkend.
Het Nationale Ballet brengt een grootse, klassieke uitvoering van Romeo en Julia in de Stopera. Met indrukwekkend danswerk, Prokofjevs meeslepende muziek en een ontroerende hoofdrol voor Julia, is dit een must-see voor elke cultuurliefhebber. Geen conceptuele franje, maar schoonheid, tragiek en vakmanschap in pure vorm.
Simone Kleinsma keert terug in ‘Vooruit’, een nostalgische maar actuele voorstelling over haar jeugd in Amsterdam. Samen met Paul Groot bezorgt ze het publiek een avond vol muziek, humor en ontroering. Van feminisme tot burenruzies: persoonlijke herinneringen worden tijdloos. Een liefdevolle ode aan toen én nu.
Ontdek David Hockney – The Song of the Earth in het CAP/Museum of Fine Arts in Bergen. Een visuele reis waarin Hockney’s monumentale schilderijen en iPad-werken in dialoog gaan met Van Gogh, Munch en symbolisten. Kunst, natuur en muziek versmelten tot een ode aan traagheid, kleur en de eeuwige cyclus van het leven.
De Pupil, de nieuwe film van Karin Junger, toont op indringende wijze hoe een jonge voetballer geleidelijk wordt misbruikt door zijn coach. Subtiel, beklemmend en belangrijk: deze film laat zien hoe dichtbij dit soort verhalen kunnen zijn. Een urgente blik op macht, schuld en stilte binnen vertrouwde kringen.
‘Voor de Meisjes’ opende het Nederlands Film Festival 2025 met een ijzingwekkend drama over vriendschap, ouderschap en morele grenzen. Subliem acteerwerk, beklemmende stilte en vlijmscherpe dialogen maken dit tot een film die onder je huid kruipt. Mike van Diem levert opnieuw een meesterstuk af.
Komend weekend is het Ambacht in Beeld Festival in de NDSM Loods. Workshops voor jong & oud: van Surinaamse feestdoeken en wafels weven tot plantendruk en papierknipkunst. Ook: een bios vol docu’s, ambachtslieden met een missie en een flinke dosis inspiratie. Kom kijken, maken, luisteren en ontdekken!
Ontdek Vlaamse meesters in 3 dagen: van Kortrijk en Mechelen tot het KMSKA en MoMu in Antwerpen. Laat je verrassen door barokke kerken, indrukwekkende kunstwerken en hedendaagse mode. Een culturele citytrip vol geschiedenis, vakmanschap en verwondering. Perfect voor een lang weekend weg.
In Monument toont Het Nationale Ballet hoe dans kan spreken over identiteit, queerness en menselijkheid. Van het rauw emotionele Monument voor een gestorven jongen tot het verstilde IN FLUX: een avond die schuurt, fluistert en raakt – met beelden die blijven. Zelden zag ik dans zo urgent én intiem tegelijk.
In Gronieken krijgen Griekse goden Groningse tongval, en dat levert een spectaculair, geestig én gelaagd theaterspektakel op. Maar raakt de muziek nog zoals voorheen? En hoe past cabaret in een mythische vertelling? Lees mijn volledige recensie over zandvlaktes, goden, Kerberus en mijn moeder – die het natuurlijk weer geweldig vond.
Dear Evan Hansen raakt in de Nederlandse versie diep met sterke vertolkingen en een intiem verhaal over eenzaamheid, leugens en gezien worden. Ward van Klinken schittert als Evan. De muziek ontroert, de emoties zijn voelbaar. Alleen het massieve decor valt uit de toon. Een indrukwekkende, confronterende musicalervaring.
Ik weet dat jullie het inmiddels wel gewend zijn: elk jaar krijg je weer een lading Oerol van mij. Of je nu wilt of niet, ik wil je gewoon alles laten zien van dit wat dit festival te bieden heeft.
Twee voorstellingen op SPRING Festival dwingen me stil te staan bij iets wat we liever ontwijken: uitputting. In RUNNER volg je live een rennend lichaam via stem. In fatigue weigert het lichaam te dansen zoals het hoort. Beide radicaal traag, intiem en confronterend. Theater dat niet entertaint, maar aanwezig maakt.
Van intieme installaties tot rituele dans en post-apocalyptisch protest: deze vijf voorstellingen op SPRING Festival 2025 raken aan uitputting, ontheemding, seksueel trauma en klimaatonrecht. Kunst als verzet én troost. Van Dear Laila tot Wasted Land: dit zijn mijn must-sees als De Cultuurvlogger.
Basel verraste als culturele parel en toekomstige Songfestivalstad. In drie dagen ontdekte ik topmusea zoals het Kunstmuseum Basel, Fondation Beyeler en Museum Tinguely, genoot ik van queer tours, street art en culinaire hotspots als KLARA en Zisch Bar. Een stad waar kunst leeft en diversiteit bruist.
Wanen van Christian van Eijkelenburg is een persoonlijke, fantasierijke cabaretvoorstelling vol typetjes, muziek en absurde scènes. Alleen op het podium neemt hij je mee in zijn verbeeldingswereld, waarin hij speelt met realiteit en droom. Ontroerend, grappig en gelaagd: een bijzondere stap in zijn groei als maker.
De musical Elisabeth keert terug in een gelaagde en moderne bewerking. Pia Douwes schittert opnieuw als de tragische keizerin, tegenover een hypnotiserende Dood van Milan van Waardenburg. In een sober decor en met sterke muziek ontvouwt zich een beklemmend drama over macht, verlangen en vrijheid. Een rauwe herinterpretatie die moeiteloos meesleept en ontroert.
Dora Tuynman (1926-1979) opereerde aan de rand van Cobra, ontwikkelde haar eigen abstract-expressionistische stijl en bleef lang genegeerd door een patriarchale kunstwereld. Het Cobra Museum toont nu haar autonome, krachtige oeuvre en biedt daarmee een kritische herwaardering van vrouwelijke kunstenaars.
Char Li Chung's radicale herinterpretatie van Madame Butterfly rekent compromisloos af met oriëntalistische clichés en creëert ruimte voor Aziatische vrouwen om hun eigen stem te laten horen. Direct, provocatief en noodzakelijk theater dat het publiek uitdaagt anders naar representatie te kijken.
Oerol Festival 2025 biedt van 13-22 juni op Terschelling verrassend theater, muziek, kunst en talks met o.a. Blaudzun, Maya Maria, Sarah Janneh, Joost Oomen & De Poezieboys, Be Flat en Tryater. Experiment ontmoet gevestigde makers op unieke locaties zoals Bostheater, Strandtheater en festivalhart Deining. Meer op oerol.nl.
Ja, ik wil! mist de scherpte van Blind Date en verzandt in voorspelbare huwelijksperikelen. Waar de voorganger uitblonk met één sterke scene, spreidt deze musical het verhaal over een jaar, waardoor de vaart eruit is. Freek Bartels en Paul Groot doen hun best, maar platte humor en een vlakke soundtrack maken dit een tegenvaller. Geschikt voor fans van luchtige farces, maar geen must-see.
Een fantasierijke en energieke jeugdmusical vol spelplezier, sterke rollen en slim decor. De Brief voor de Koning toont hoe je met weinig middelen een groot avontuur vertelt. Een ode aan verbeelding en klassiek jeugdtheater, met name het decor en spelplezier van de acteurs maken dit een voorstelling die je zó zelf na wilt spelen.