Het is zeldzaam dat een museum zichzelf zo expliciet in zijn eigen geschiedenis plaatst. In MoMu - ModeMuseum Antwerpen doet De Antwerpse Zes precies dat: geen nostalgisch eerbetoon, maar een scherp gecureerde lezing van een kantelpunt in de mode.
De tentoonstelling vertrekt vanuit 1986, wanneer Dirk Bikkembergs, Ann Demeulemeester, Walter Van Beirendonck, Dries Van Noten, Dirk Van Saene en Marina Yee Antwerpen internationaal positioneren. Wat sterk werkt, is hoe MoMu de onderlinge verschillen benadrukt: geen esthetische eenheid, maar zes autonome praktijken die samen een beweging vormen.
Wat als theater helemaal niet bestaat uit lange dialogen en ingewikkelde monologen, maar uit vliegende lichamen, stilstaande tijd en een koffiemok die midden in de lucht blijft hangen? Met A Fine Mess bewijzen Jakop Ahlbom Company en ISH Dance Collective hoe spectaculair fysiek theater kan zijn. En dat mime veel meer is dan een witgeschminkt gezicht achter een denkbeeldige muur.
Met het Rijksmuseum als decor krijgt de musicalklassieker Cats een compleet nieuw uiterlijk. Een gewaagde keuze die verrassend goed uitpakt, al blijkt een prachtige buitenkant niet altijd voldoende om de emotionele kern van de voorstelling te raken.
In de regie van Daria Bukvić krijgt de musicalklassieker Cabaret een nieuwe, beklemmende vorm. Chantal Janzen schittert als Sally Bowles, terwijl een ontroerend ouder liefdespaar laat zien hoe een samenleving mensen dwingt hun geluk op te geven. Een voorstelling die begint in stilte en eindigt met een knal.
In Als vader vechten is onderzoekt Het Nieuw Utrechts Toneel wat er gebeurt wanneer een kind opgroeit met een vader die er wel is, maar steeds minder aanwezig kan zijn. Een ontroerende voorstelling over rouw, ouderschap en de mannen die we soms vergeten te zien.
Soy Kroon schittert als de ambitieuze en rusteloze cabaretier Frans Halsema. Met sterke tegenspelers, prachtige Nederlandse kleinkunst en een ontroerende vertolking van Gerard Cox door Teun Donders is deze biografische musical een overtuigend eerbetoon. De kostuums stellen teleur, maar het verhaal weet ook zonder nostalgie te raken.
Downtown van Michiel van Erp brengt eindelijk de Nederlandse aidscrisis naar het grote doek. Via drie vrienden in het Amsterdamse gaynachtleven van de jaren tachtig toont de film niet alleen ziekte en verlies, maar juist ook lust, vrijheid, vriendschap en chosen family. Soms iets te uitleggerig, maar vooral een aangrijpende film over een geschiedenis die niet vergeten mag worden.
Recensie Titanique de Musical: Céline Dion vertelt hoe het écht zat met de Titanic. In deze Nederlandse versie vliegen de grappen, popcultuurreferenties en Céline-hits je om de oren. Met een sterke vertaling, fenomenale zang en een cast met messcherpe timing is Titanique ongegeneerd camp en vooral ontzettend grappig.
Tijdens het Gala van het Nederlands Theater zijn de belangrijkste theaterprijzen van seizoen 2025-2026 uitgereikt. Van de Theo d’Ors en Gouden Krekels tot prijzen voor muziektheater, performance en werk achter de schermen. Maar wat betekenen al die prijzen eigenlijk? Een overzicht van de winnaars én waarom zij volgens de jury opvielen.