ATLAS: wat als Atlas het niet alleen hoeft te dragen?
ATLAS van ROTOR verbeeldt de druk van het moderne leven via fysieke performance. In een chaotisch eerste deel putten performers zich uit, ieder op zichzelf. In het tweede deel wordt de last samen gedragen en ontstaat rust. Een heldere, voelbare vertaling van burn-out en collectiviteit.
Een klassieker herschrijven zonder hem kwijt te raken: La Bayadère bij Het Nationale Ballet
Het Nationale Ballet herinterpreteert La Bayadère met aandacht voor koloniale context. De voorstelling blijft visueel rijk en sfeervol, met sterk dansniveau en een indrukwekkend schimmenrijk. Niet alle vernieuwingen werken even goed, maar de klassieker blijft overeind in een moderne, bewuste versie.
Eerste blik: De Antwerpse Zes in Mo(de)Mu(seum) in Antwerpen
Het is zeldzaam dat een museum zichzelf zo expliciet in zijn eigen geschiedenis plaatst. In MoMu (ModeMuseum) Antwerpen doet De Antwerpse Zes precies dat: geen nostalgisch eerbetoon, maar een scherp gecureerde lezing van een kantelpunt in de mode.
De tentoonstelling vertrekt vanuit 1986, wanneer Dirk Bikkembergs, Ann Demeulemeester, Walter Van Beirendonck, Dries Van Noten, Dirk Van Saene en Marina Yee Antwerpen internationaal positioneren. Wat sterk werkt, is hoe MoMu de onderlinge verschillen benadrukt: geen esthetische eenheid, maar zes autonome praktijken die samen een beweging vormen.
Club Guy & Roni’s Poetic Disasters Club schittert in double bill ‘A Clash’
Club Guy & Roni presenteert met Poetic Disasters Club de double bill A Clash: twee contrasterende dansstukken. Saints is een rauw horrorachtig werk vol monsters en innerlijke strijd, Sun Dog een strakke choreografie over zichtbaarheid en licht. Een energieke avond waarin jong talent bewijst waarom deze junior company gezien moet worden.
Pillion; verlangen, macht en de dunne lijn daartussen
In Pillion, het speelfilmdebuut van Harry Lighton, ontstaat een intense relatie tussen de verlegen Colin (Harry Melling) en de dominante biker Ray (Alexander Skarsgård). De film onderzoekt de dunne lijn tussen liefde, macht en afhankelijkheid binnen een BDSM-relatie. Technisch sterk en intrigerend, maar ook ongemakkelijk: Pillion laat je als kijker voortdurend twijfelen wat je precies ziet.
Een recensie van West End productie The Devil Wears Prada. That’s all.
The Devil Wears Prada de musical in het Dominion Theatre in Londen is een stijlvolle, energieke West End-productie met Vanessa Williams als Miranda Priestly. Sterke cast, indrukwekkend decor en herkenbare filmquotes maken het een glamoureuze avond uit. De muziek van Elton John wisselt in impact, maar het geheel blijft vermakelijk en visueel overtuigend.
Barok, maar dan als blockbuster: The Opera Circus is puur theaterplezier
The Opera Circus van OPERA2DAY en de Nederlandse Bachvereniging mixt Händel met hedendaags circus tot een visueel rijk barokspektakel. Het verhaal is dun, maar de vorm overtuigt: grote pruiken, oude theatertrucs, sterke zang en energieke orkestklank. Een speelse ode aan de overdaad van de barok – vooral een feest voor oog en oor.
Willem van Oranje de musical is een enorme machine die soms vergeet waarom hij draait
Willem van Oranje is een technisch indrukwekkende spektakelmusical in het Prinsentheater Delft, met draaiende tribune, projecties en scènes met water die echt overrompelen. Inhoudelijk blijft het verhaal vaak te uitleggerig en duurt de opbouw lang, waardoor emotie en spanningslijn niet altijd landen. Vooral de tweede helft heeft meer vaart en sterke rollen.