Gronieken: mythen in de modder; groots, geestig, maar niet zonder ruis
In Gronieken krijgen Griekse goden Groningse tongval, en dat levert een spectaculair, geestig én gelaagd theaterspektakel op. Maar raakt de muziek nog zoals voorheen? En hoe past cabaret in een mythische vertelling? Lees mijn volledige recensie over zandvlaktes, goden, Kerberus en mijn moeder – die het natuurlijk weer geweldig vond.
Recensie: ‘Zo dichtbij dat het schuurt: Dear Evan Hansen de musical, eindelijk!’
Dear Evan Hansen raakt in de Nederlandse versie diep met sterke vertolkingen en een intiem verhaal over eenzaamheid, leugens en gezien worden. Ward van Klinken schittert als Evan. De muziek ontroert, de emoties zijn voelbaar. Alleen het massieve decor valt uit de toon. Een indrukwekkende, confronterende musicalervaring.
Oerol als anker in de storm
Ik weet dat jullie het inmiddels wel gewend zijn: elk jaar krijg je weer een lading Oerol van mij. Of je nu wilt of niet, ik wil je gewoon alles laten zien van dit wat dit festival te bieden heeft.
Uitgeput, maar aanwezig – twee keer verdwalen in het lichaam op SPRING Festival
Twee voorstellingen op SPRING Festival dwingen me stil te staan bij iets wat we liever ontwijken: uitputting. In RUNNER volg je live een rennend lichaam via stem. In fatigue weigert het lichaam te dansen zoals het hoort. Beide radicaal traag, intiem en confronterend. Theater dat niet entertaint, maar aanwezig maakt.
Dit moet je zien tijdens SPRING Festival 2025
Van intieme installaties tot rituele dans en post-apocalyptisch protest: deze vijf voorstellingen op SPRING Festival 2025 raken aan uitputting, ontheemding, seksueel trauma en klimaatonrecht. Kunst als verzet én troost. Van Dear Laila tot Wasted Land: dit zijn mijn must-sees als De Cultuurvlogger.
Queer, kunst en kwaliteit – Basel zoals je het niet eerder zag
Basel verraste als culturele parel en toekomstige Songfestivalstad. In drie dagen ontdekte ik topmusea zoals het Kunstmuseum Basel, Fondation Beyeler en Museum Tinguely, genoot ik van queer tours, street art en culinaire hotspots als KLARA en Zisch Bar. Een stad waar kunst leeft en diversiteit bruist.
Christian van Eijkelenburg schept orde in de waanzin
Wanen van Christian van Eijkelenburg is een persoonlijke, fantasierijke cabaretvoorstelling vol typetjes, muziek en absurde scènes. Alleen op het podium neemt hij je mee in zijn verbeeldingswereld, waarin hij speelt met realiteit en droom. Ontroerend, grappig en gelaagd: een bijzondere stap in zijn groei als maker.
Elisabeth: Een koorddans tussen plicht en verlangen
De musical Elisabeth keert terug in een gelaagde en moderne bewerking. Pia Douwes schittert opnieuw als de tragische keizerin, tegenover een hypnotiserende Dood van Milan van Waardenburg. In een sober decor en met sterke muziek ontvouwt zich een beklemmend drama over macht, verlangen en vrijheid. Een rauwe herinterpretatie die moeiteloos meesleept en ontroert.
Dora Tuynman in de avant-garde: genegeerd, vergeten, herontdekt
Dora Tuynman (1926-1979) opereerde aan de rand van Cobra, ontwikkelde haar eigen abstract-expressionistische stijl en bleef lang genegeerd door een patriarchale kunstwereld. Het Cobra Museum toont nu haar autonome, krachtige oeuvre en biedt daarmee een kritische herwaardering van vrouwelijke kunstenaars.
Aziatische vrouwen eisen hun verhaal terug in ‘Madame Butterfly’ van Theater Oostpool
Char Li Chung's radicale herinterpretatie van Madame Butterfly rekent compromisloos af met oriëntalistische clichés en creëert ruimte voor Aziatische vrouwen om hun eigen stem te laten horen. Direct, provocatief en noodzakelijk theater dat het publiek uitdaagt anders naar representatie te kijken.
Oerol 2025, spannende mix van gevestigde makers en experiment.
Oerol Festival 2025 biedt van 13-22 juni op Terschelling verrassend theater, muziek, kunst en talks met o.a. Blaudzun, Maya Maria, Sarah Janneh, Joost Oomen & De Poezieboys, Be Flat en Tryater. Experiment ontmoet gevestigde makers op unieke locaties zoals Bostheater, Strandtheater en festivalhart Deining. Meer op oerol.nl.
Ja, ik Wil! de Musical: Een muzikale farce zonder vonken (of vuurwerk)
Ja, ik wil! mist de scherpte van Blind Date en verzandt in voorspelbare huwelijksperikelen. Waar de voorganger uitblonk met één sterke scene, spreidt deze musical het verhaal over een jaar, waardoor de vaart eruit is. Freek Bartels en Paul Groot doen hun best, maar platte humor en een vlakke soundtrack maken dit een tegenvaller. Geschikt voor fans van luchtige farces, maar geen must-see.
Moedig Voorwaarts: Damn, Honey! en de kunst van volharding
Damn, Honey! keert terug met Moedig Voorwaarts en zet een scherpe, humorvolle voorstelling neer over activisme, angst en vooruitgang. Nydia en Marie Lotte wisselen moeiteloos tussen persoonlijke verhalen, satire en muziek. Ze raken, laten lachen en zetten aan tot actie. Een feministische wake-up call die je gezien moet hebben. Vooruitgang is mogelijk – maar niet vanzelfsprekend.
IFFR - Interview with Matthew Lax - International Film Festival Rotterdam
Matthew Lax, dit jaar Artist in Focus op het IFFR, onderzoekt in zijn werk de subtiele spelletjes van macht en groepsdynamiek binnen uiteenlopende gemeenschappen. De werk legt de fragiele balans bloot tussen vrijheid en controle, niet alleen bij honden, maar ook binnen menselijke relaties.
IFFR - Endless ‘24 - Tussen droom en transformatie
Endless van Wojciech Puś is een hypnotiserende, experimentele film over transitie als voortdurende beweging, niet als bestemming. De non-binaire X doolt door een zintuiglijke droomwereld van lichamen, liefde en verlangen, waar identiteit vloeibaar blijft. Met rauwe, poëtische beelden en zonder concessies bevraagt de film de grenzen van cinema en eigenaarschap over queer verhalen.
IFFR - ¡Homofobia! ‘24 - Cinema als aanval
¡Homofobia! van Goyo Anchou is geen film, maar een aanval op conventies, politiek en cinema zelf. Wat begint als een sex comedy, explodeert in een collage van overlappende beelden, bijbelse iconografie en een sociologische analyse van mannelijkheid. Anchou dwingt zijn publiek om zijn woede fysiek te ondergaan. Radicaal, intens en ongenaakbaar—film als wapen, niet als dialoog.
IFFR - Fabula (2025) – Een chaotische fabel vol mislukte gangsters en Limburgse melancholie
Fabula (2025), de openingsfilm van IFFR, is een absurdistisch misdaaddrama over de Limburgse kruimeldief Jos, gevangen tussen een familievloek, een mislukte drugdeal en hallucinaties door een tekenbeet. De film combineert cartooneske personages met een grauwe, hyperrealistische stijl en volledig Limburgs dialect. Niet voor iedereen, maar wie meegaat in de chaos, krijgt een unieke filmervaring.
IFFR 2025: Drie niet-te-missen tips van De Cultuurvlogger
Het Internationaal Film Festival Rotterdam (IFFR) is een feest voor iedereen. Als ambassadeur deel ik drie must-sees: Tiger Short Competition, waar opkomende filmmakers experimenteren; Matthew Lax – Man’s Best Friend, twee queer docu’s over mens en dier; en Rains Over Babel, een magisch-realistische herinterpretatie van Dante’s Inferno. IFFR is voor iedereen toegankelijk, dus stap uit je comfortzone en laat je verrassen! 🎥✨
“Soundos vecht met deze voorstelling – niet met vuisten, maar met woorden”
In Witte Ruis bevestigt Soundos El Ahmadi haar status als vakvrouw. Met scherpe humor, persoonlijke verhalen en een eigenzinnige stijl zet ze een indrukwekkende voorstelling neer. Ze is grappig, moedig en confronterend, of ze nu taboes doorbreekt, politieke kwesties aankaart, of het publiek laat schateren. Soundos neemt ruimte in – en doet dat met meesterlijke overtuiging.
Mijn ervaring bij De Lumineuze Nachten bij Kasteel de Haar
Tijdens De Lumineuze Nachten bij Kasteel de Haar werd ik ondergedompeld in een magische wereld van licht en verhaal. Het Maancircus, dat slechts eens in de 100 jaar verschijnt, stond centraal. Met Zita Zoldermuis als gids ontdekte ik hoe Marco Mysterio zijn magie verloor. Spectaculaire projecties en warme sfeervolle momenten maakten dit een onvergetelijke ervaring!